Column Marco Pastors: ambassadeur e-factureren

De 418 gemeenten in ons land ontvangen per jaar 6 miljoen facturen, van de 14,4 miljoen die in totaal naar de overheid worden gestuurd. Volgens de formule 'één papieren factuur = een verbrand  briefje van twintig', betekent dit dat gemeenten jaarlijks 120 miljoen euro aan verdiend belastinggeld weggooien.  Je zou denken dat gemeenten en de VNG dus gretig meewerken aan het invoeren van elektronisch factureren. Op enkelen uitzonderingen na als gemeente Ede en gemeente Enschede, is de waarheid helaas andere koek. Dat heeft met ratio niets te maken. Ik geef u het voorbeeld van een gemeente die niet mee wil doen aan e-factureren over Digipoort, omdat ze de kosten per ontvangen factuur van, 59 eurocent niet wilt betalen. Een gemeente met 30.000 facturen, die nu dus 600.000 eruo per jaar voor niks uitgeeft, gaat moeilijk doen over 17.700 euro.

Natuurlijk zijn er ook nog bijkomende kosten, voor software bijvoorbeeld. Maar die software kost hier 12.000 euro. Kort en goed: deze gemeente moet heel erg haar best doen om minder dan 500.000 euro van de 600.000 euro per jaar te besparen. En toch gebeurt het niet.

Waar dat aan ligt? De moderne mens, in dit geval gemeentebestuurder en -ambtenaar, die altijd maar weer wil onderhandelen in plaats van gewoon eens luisteren naar wat de baas, in dit geval het kabinet, allemaal heeft bedacht en geregeld? Of aan Thorbecke, die bij de inrichting van het staatsbestel geen rekening heeft gehouden met shared services?

Voor de rijksoverheid staat wel vast dat de gestructureerde UBL-factuur die via Digipoort wordt ontvangen het fundament legt voor de veilige uitwisseling van gestructureerde berichten met partners in andere sectoren. Gemeenten, die hier toch ook behoefte aan hebben, moeten zich daar wat mij betreft blind bij aansluiten. En zolang ze het niet doen: elk jaar die 120 miljoen euro weghalen uit het gemeentefonds.  

Marco Pastors, ambassadeur e-factureren van het Rijk (marco@marcopastors.nl)