Logius

Baten-lastendienst

Logius is een baten-lastendienst van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Hieronder staan de verschillende partijen vemeld die een rol spelen binnen Logius.

Losser van het ministerie

Voorheen was Logius een directie van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK). Als baten-lastendienst heeft Logius een zelfstandiger positie en een eigen bedrijfsvoering. Logius blijft echter onderdeel van het ministerie en valt nog altijd onder de ministeriële verantwoordelijkheid.

Strakkere bedrijfsvoering

De bedrijfsvoering van Logius verandert als de organisatie een baten-lastendienst wordt. De belangrijkste punten van verandering zijn:

  1. Bedrijfsmatiger werken met een kostprijsmodel
  2. Meer resultaatgerichtheid dankzij doelmatigheidsprikkels
  3. Doelmatiger bedrijfsvoering in een nieuw besturingsmodel

1. Bedrijfsmatig werken met een kostprijsmodel

Logius kan als baten-lastendienst bedrijfsmatiger werken doordat zij een baten-lastenstelsel hanteert in plaats van een kasstelsel. Het voordeel hiervan is dat Logius haar kosten (beter) kan koppelen aan haar producten. Daarvoor hanteert zij een kostprijsmodel.

Ook intern verandert de manier van werken. Zo wordt 'tijdschrijven' nog belangrijker. Door uren te registreren, ontstaat er transparantie over het beschikbare en gebruikte budget binnen een opdracht. Met deze manier van werken is het bovendien makkelijker om de kosten en baten van een project in te schatten.

2. Meer resultaatgerichtheid dankzij doelmatigheidsprikkels

Een baten-lastendienst levert producten aan beleidsopdrachtgevers die hiervoor betalen. De output (producten en diensten) staat centraal. Niet alleen in de relatie tussen de baten-lastendienst en haar opdrachtgevers, maar ook binnen de organisatie zelf. Per project of product maakt de organisatie samen met haar beleidsopdrachtgever(s) vooraf afspraken over te leveren producten en diensten, over prijs en over kwaliteit. Resultaatgericht werken heeft bij Logius tot doel om te focussen op het leveren van een product dat aansluit bij de wensen van de beleidsopdrachtgevers en hun beleidsdoelstellingen. Verder maakt Logius gebruik van audits, benchmarks en klanttevredenheidsonderzoeken om haar producten continu te verbeteren.

3. Doelmatiger bedrijfsvoering in een nieuw besturingsmodel

Een baten-lastendienst kent een besturingsmodel met drie rollen: een opdrachtnemer (Logius), beleidsopdrachtgevers en een eigenaar. De eigenaar heeft een toezichthoudende functie en is verantwoordelijk voor de continuïteit en de kwaliteit van de organisatie. De eigenaar van Logius is de directeur-generaal bestuur en Koninkrijksrelaties van het ministerie van BZK. Logius voert haar werk uit in opdracht van één of meerdere beleidsopdrachtgevers die producten en/of diensten afnemen. In principe kan elk ministerie beleidsopdrachtgever zijn van Logius.  Het onderscheiden van een beleidsopdrachtgever en een eigenaar zorgt voor een evenwichtige afweging van enerzijds het klantbelang (een zo goedkoop mogelijk product) en anderzijds het organisatiebelang (een structureel goed toegeruste uitvoerende organisatie). Dat maakt een doelmatiger bedrijfsvoering mogelijk.

Andere relatie met beleidsopdrachtgevers

Door de nieuwe manier van werken verandert de relatie tussen Logius en haar beleidsopdrachtgevers, de departementen. De organisatie brengt telkens een offerte uit voor haar werkzaamheden en specificeert haar werkzaamheden daarmee meer dan voorheen. Dat nodigt de departementen op hun beurt uit om kritischer te kijken naar de kosten die Logius in rekening brengt. Pas nadat beide partijen akkoord zijn met de offerte, start Logius een nieuwe opdracht. Bovendien professionaliseert het opdrachtgeverschap van de departementen. Zo ontstaat er een klant-leverancierrelatie.

Waarom een baten-lastendienst?

Al bij de oprichting van Logius in 2006 stond vast dat de organisatie op termijn een baten-lastendienst zou worden. De reden hiervoor is dat bedrijfsmatig werken goed past bij het type werkzaamheden dat Logius doet. De producten en diensten van de organisatie lenen zich goed voor het toepassen van een kostprijsmodel.